Kategori: Genel
-
Bilinmezliklerin bir adım gerisinde
Nasıl başlamak? Nerde başlamak? Güç olan başlamak? Konuşurken, düşünürken, yazarken. Nasıl başlamak? Çünkü nerden başlayacağımı bilmiyorum. Çünkü nerde, ne zaman başladığını bilmiyorum. Sonra nasıl başlamak? Hangi sözcüklerle? Beni aldatmayacak, arayıp bulmak zorunda kalmayacağım, dilimin ucuna gelecek hangi sözcüklerle? Bir anda mı? (Hangisi?) Bir kanla mı? (Hangisi?) Bir anı ile mi? (Hangisi?) Bir kanı ile mi?…
-
Bir Romanın Son Sayfası
kitabın sonunu okumak ne zaman güzel oldu ki. Her zaman bi zamanı var herşeyin anılar da kitap düşünürsek zamanı gelince tozunu silip açıp dile getirmektir O kadar çok şairden bir çok tür kitap yazıldı kimi aşkı anlattı kimisi sağlığı kimisi gençliği kimisi felsefeyi,anilar da bu misal her çeşit kitap var diyebilirim. İnsanoğlu unutmaz sadece hatırlamak…
-
24.08.22
Nefes almazsın bazen ağlarken duymasınlar diye tuttuğun nefeste boğulursun daralır gibi olursun sebebi nedir tam olarak çözemezsin. Üst üstte gelmiş bir ton şey vardır ki morelin mi bozuk sorusuna gülümseyip geçersin. Geçersin geçmesine ama nedenini sen bile bilemezsin. İçine oturan o anlamsız his sana nefes aldırmaz.Kırılırsın kırıldıkça parçalanırsın,bin parçaya bölünüp yıldızlar halinde gökyüzüne saçılırsın. Işığını…
-
Zamansız yolculuk
Hayatın bugun neresindeyim bilmiyorum. Uzay zaman kavramı içinde kayboluyorum Zaman mı geçiyor yoksa ben mi geçiyorum zamandan. Son günlerde bu soruyu sorarken buluyorum kendimi. Kendimizi merkeze almışız ve zamanın aktığını düşünüyoruz. Bana göre bu egoist bir tavır. Merkeze kendimizi değil de zamanı aldığımızda tüm algılar birden değişiveriyor sanki. Zaman aslında sabit. Biz zamandan geçiyoruz silindirin…
-
bu kırılgan kelimelerin ardındaki yenilmez sessizlik
Sustukça batanları yazdığım günlüklerimin sayısı arttıkça günlük tutmaktan vazgeçtim. konuşmaya çabaladığım ilk dönem de o an başlamıştı benim için. Sonra of çok konuşuyorsun dediler…Tekrar susmam gerektiği hissine kapılmıştım o an. Ama içimden gelmiyordu susmak. Ne yalan söyleyeyim konuştukça kaybettiğim insanlar zamanla yükümü hafifletmeme yardımcı oldular. Sonra düşündüm ki bu da bir çeşit istifçilik! yalnız kalmamak…
dusuncetozua.car.blog 